Pielęgnice afrykańskie

Spektakularnie ubarwione ryby słodkowodne pochodzące z wielkich jezior afrykańskich. Wymagają twardej, zasadowej wody, odwrotnie niż ryby amazońskie.

Szczegółowe wyjaśnienie

Pielęgnice afrykańskie z jezior Malawi, Tanganyika i Wiktorii należą do najbardziej kolorowych ryb słodkowodnych. Jaskrawością i różnorodnością barw rywalizują z rybami morskimi.

Pielęgnice z Malawi dzielą się na dwie grupy. Mbuna („ryby skał” w języku Tonga) są terytorialne, roślinożerne i żyją między skałami. Rodzaje: Labidochromis, Pseudotropheus, Melanochromis. Nie-Mbuna (Haps i Peacocks) są większe, drapieżne i pływają w otwartej wodzie. Rodzaje: Aulonocara, Protomelas, Copadichromis.

Pielęgnice z Tanganyika mają bardziej zróżnicowane zachowania. Od małych muszlowców Neolamprologus (żyjących w muszlach ślimaków) po duże Frontosa żyjące głęboko. Tropheus są stadnymi roślinożercami wymagającymi dużych grup.

Woda afrykańskich jezior jest twarda i zasadowa. pH 7.8-8.6, GH 10-20, KH 10-15. To przeciwieństwo wymagań dyskowców i ryb amazońskich. Nigdy nie należy mieszać pielęgnic afrykańskich z rybami z miękkich wód.

Typowa aranżacja obejmuje liczne skały ułożone w jaskinie i rewiry. Drobny piasek na dnie. Mało roślin lub ich brak (Mbuna zjadają prawie wszystko). Kontrolowane przerybienie jest techniką rozpraszania agresji: przy wielu rybach żaden pojedynczy osobnik nie jest nadmiernie atakowany.

Dieta roślinożerców (Mbuna, Tropheus) musi opierać się na spirulinie i roślinach. Zbyt białkowe pokarmy powodują bloat, często śmiertelną chorobę jelitową.

Inkubacja w pysku (mouthbrooding) jest cechą bardzo wielu pielęgnic afrykańskich. Samica przez 2-3 tygodnie trzyma ikrę i narybek w pysku, nie jedząc. To naturalne widowisko.

Powiązane terminy