Filtr biologiczny

Serce systemu filtracji. Jest siedliskiem bakterii umożliwiających cykl azotowy przez przekształcanie substancji toksycznych w mniej niebezpieczne związki.

Szczegółowe wyjaśnienie

Filtr biologiczny nie filtruje niczego w sensie mechanicznym. Jego zadaniem jest zapewnienie ogromnej powierzchni, którą bakterie nitryfikacyjne mogą zasiedlić i na której mogą pracować.

Najczęściej stosowane biologiczne materiały filtracyjne to pierścienie ceramiczne, biobale, pumeks, bloczki ze szkła spiekanego (jak Siporax) i gąbki o dużych porach. Wybór materiału ma znaczenie do pewnego stopnia: najważniejsza jest całkowita dostępna powierzchnia i przepływ wody przez materiał.

Częstym błędem jest mycie materiału filtracyjnego pod kranem. Chlor w wodzie pitnej zabija bakterie w kilka sekund. Materiał należy zawsze płukać w wodzie z akwarium podczas podmian.

W akwarium morskim tradycyjny filtr biologiczny traci znaczenie, ponieważ żywe skały pełnią tę samą funkcję. Wiele nowoczesnych zbiorników rafowych nie ma filtra biologicznego w klasycznym rozumieniu: wykorzystuje wyłącznie żywe skały w zbiorniku głównym lub sumpie.

W tropikalnym akwarium słodkowodnym filtr biologiczny jest niezastąpiony. Najlepsze wyniki zapewniają zewnętrzne filtry kubełkowe, ponieważ mają dużo miejsca na materiał filtracyjny i stały przepływ. Filtry wewnętrzne sprawdzają się w małych zbiornikach, ale szybko się zapychają.

W stawach stosuje się filtry komorowe z bardzo dużą objętością materiału biologicznego. Ogólna zasada mówi, że objętość filtra powinna wynosić co najmniej 10% całkowitej objętości stawu.

Jak mierzyć

Nie mierzy się go bezpośrednio. Skuteczność filtra biologicznego ocenia się przez monitorowanie amoniaku i azotynów: jeśli pozostają na zerze, filtr działa dobrze.

Powiązane terminy