Choroby ryb

Ryby chorują wskutek stresu, nieprawidłowych parametrów, bakterii, pasożytów lub wirusów. Wczesne rozpoznanie objawów decyduje, czy leczenie będzie proste, czy nastąpi śnięcie.

Szczegółowe wyjaśnienie

Zapobieganie jest zawsze lepsze niż leczenie. Większość chorób ryb wynika ze stresu: niestabilnych parametrów, przerybienia, agresywnych współmieszkańców lub nieodpowiedniego pokarmu. Zestresowana ryba ma osłabiony układ odpornościowy i staje się podatna na patogeny, które zwykle utrzymywałaby pod kontrolą.

Ospa rybia (choroba białych kropek, Ichthyophthirius w wodzie słodkiej, Cryptocaryon w morskiej) to najczęstsza choroba. Objawia się białymi kropkami przypominającymi ziarna soli na ciele i płetwach. Leczy się ją przez podniesienie temperatury do 30°C (w wodzie słodkiej) i lekami na bazie zieleni malachitowej lub formaliny. W akwarium morskim stosuje się miedź (siarczan miedzi), ale NIGDY w zbiorniku z bezkręgowcami.

Infekcje bakteryjne objawiają się postrzępionymi płetwami, owrzodzeniami, wytrzeszczem oczu, obrzękiem brzucha (puchliną). Leczy się je określonymi antybiotykami. We Włoszech wiele z nich wymaga recepty weterynaryjnej.

Pasożyty zewnętrzne (Oodinium, Costia, Trichodina) powodują białawy nalot na skórze, ocieranie o powierzchnie (flashing) i przyspieszony oddech. Leczenie zależy od rodzaju pasożyta.

Robaki jelitowe występują częściej, niż się sądzi, zwłaszcza u ryb importowanych. Klasyczne objawy to białe nitkowate odchody i chudnięcie mimo apetytu.

Kwarantanna jest najlepszą profilaktyką. Każda nowa ryba powinna spędzić 2-4 tygodnie w zbiorniku kwarantannowym przed trafieniem do zbiornika głównego. W akwarystyce morskiej kwarantanna z zapobiegawczym leczeniem miedzią jest niemal obowiązkowa.

Nigdy nie należy używać leków w głównym zbiorniku morskim z bezkręgowcami. Miedź zabija krewetki, kraby, ślimaki i koralowce. Leczenie zawsze prowadzi się w osobnym zbiorniku szpitalnym.

Powiązane terminy